“Hun succes is mijn succes, je doet het nooit alleen”

Naam
Kolonel Jos Kuijpers

Functie
Commandant van het Defensie Grondgebonden Luchtverdedigingscommando, afgekort: DGLC. Het DGLC is de Nederlandse eenheid die zich bezighoudt met de luchtverdediging vanaf de grond. Daarnaast ben ik ook commandant van een Duitse eenheid die gehuisvest is in Todendorf in Noord Duitsland. Om de samenwerking goed te onderhouden hebben we hier 12 Duitse collega’s verdeeld over verschillende functies, van techniek tot personeelszaken.

Organisatie
Het DGLC beschikt over eenheden met verschillende wapensystemen, waarmee ik beschermende capaciteiten kan genereren. Deze kan worden ingezet als er een dreiging is vanuit de lucht en wanneer er bescherming nodig is. Dit kan het beschermen van een militaire eenheid, stad of vliegveld zijn. Mijn taak is te zorgen voor eenheden heb die getraind zijn om dat werk te kunnen doen.

Mijn mensen zijn getraind om bijvoorbeeld vijandelijke vliegtuigen of kruisraketten te onderscheppen. En op dit moment zitten twee Nederlanders samen  met een deel van onze Duitse eenheid in Mali om een kamp te beschermen tegen inkomende raketten en artillerie. Om hiervoor te trainen bootsen we de situatie na. Dit doen we onder andere met een hele dure gamecomputer, die een situatie heel realistisch overbrengt.

We zijn actief bij nationale operaties; bijvoorbeeld tijdens een manifestatie  waar drones niet gewenst zijn. Wij kunnen die drones opsporen en vervolgens de politie waarschuwen. Kortom, tegen elke dreiging, van groot tot klein, vanuit de lucht moeten wij zorgen dat we er iets tegen doen.

We hebben ons eigen opleidings- en trainingscentrum en daarnaast ook nog een kenniscentrum. Het kenniscentrum bekijkt welke wapensystemen we op termijn nodig hebben en controleert of de materialen die we nu hebben nog up-to-date zijn. Stel we hebben nu raketten, maar straks komt er meer dreiging met lasers, dan is het belangrijk te weten hoe we daarop moeten reageren. Het kenniscentrum doet (markt)onderzoek, schat in wat er moet gebeuren en werkt soms samen met onderzoeksinstanties zoals TNO. Zij stellen zich de vraag: “Wat als we nu een systeem willen aanschaffen, wat hebben we dan nodig? Welke dreigingen dat kan variëren van de kleinste van de kleinste drone tot de grootste bom moeten we kunnen bestrijden? Daarbij kijken zij ook met welke landen we kunnen samenwerken.

Onze eenheden trainen continue, het is een combinatie van mens, materiaal en geoefendheid. Met puur het wapensysteem ben je er niet, onze wapensystemen zijn complex en daarom moet je ook de mensen hebben die ermee om kunnen gaan.

Je hebt potentie en intentie bij dreiging. Intentie is lastig: dat kan elk moment veranderen, bij wijze van spreken ‘over night’. Maar potentie is welbekend, ik weet wie wat heeft en wat ze daarmee kunnen aanrichten en daar stemmen we dan ons beleid op af. We vragen ons af: ‘waar houden die landen zich mee bezig?’ Die info krijgen we uit inlichtingen. We zijn een defensieve capaciteit. Wij zijn niet degenen die de eerste klap uitdelen, maar we willen wel een klap kunnen afwenden.

Waar en wanneer zag je het levenslicht?
Susteren, 15 maart 1970.

Met wie deel je de voordeur?
Met Sylvia, mijn vrouw en twee zonen.

Wat is het laatste boek dat je hebt gelezen?
Dat is het boek Sapiens, een kleine geschiedenis van de mensheid geschreven door Yuval Noah Harari. Interessant hoe de schrijver naar ons kijkt als soort. Wat me opviel is dat we overleefd hebben dankzij onze creativiteit en organisatievermogen met alle goede en negatieve aspecten die daarbij horen. De Homo Rectus kon veel beter gereedschap maken en was veel groter en sterker dan wij; maar in 2 miljoen jaar tijd heeft hij daar niets aan veranderd. Sapiens zijn heel creatief en heel destructief. Het zit van huis uit al in ons, alle goede en ook alle slechte dingen. Cultuur en opvoeding zijn dan heel belangrijk om het goede te ontwikkelen.

Het is leuk om militair te zijn als het goed weer is en als je goed geslapen hebt; maar als dat allemaal niet zo is wil je ook nog dat onze militairen goed zijn. Mensen moeten in het ongemak geweest zijn zodat ze ook die kant van zichzelf kennen, ook als ze die niet zo leuk vinden. Daarbij ga je onder moeilijke omstandigheden ook andere dingen in elkaar zien en ontdek je positieve eigenschappen bij een ander die je vooraf misschien niet had verwacht.

Welke muziek luister je momenteel?
Heel breed. In de top 2000 zit alles. Ik luister vaak naar alternatieve muziek, in de jaren 80 was ik een tiener, die muziek is heel herkenbaar voor mij. Van Depeche Mode, Mud, Red Hot Chilli Pepers tot Radiohead.

Hoe en waar breng je je vakantie door?
Wisselend. De constante factor is met mijn gezin. Nu, maar ook in het verleden ben ik vaak voor werk weg. Mijn gezin is dan thuis. De vakanties zijn voor mij de manier om gezamenlijke herinneringen te creëren. Vakantie is een gezinsactiviteit. Wat we doen is wel divers; kamperen, met de camper door Zweden of met het vliegtuig naar Tenerife. Natuur en cultuur. We kiezen met z’n vieren de bestemming, dat wordt wel steeds lastiger nu de jongens ouder worden.

Je grootste hobby?
Ik heb een hele grote tuin en ben een grote natuurliefhebber. Een moestuin heb ik niet, maar ik word wel enthousiast van een beetje snoeien of houthakken. Als ik de hele week heb gewerkt is dit een heerlijke afleiding.

Wat is je favoriete sport?
Ik ben niet de sportman pur sang, maar zwemmen doe ik graag. We zwemmen met het hele gezin, op zaterdag eindigen we allemaal in het water. Ik zwem gedurende 45 minuten baantjes. Zwemmen mis ik wel eens tijdens uitzendingen.

Levensmotto?
Ik hoef het niet te kunnen, maar ik wil het wel kunnen begrijpen. Dat kan gaan over klimaatverandering, het weer, werkrelaties, groepsdynamiek, noem het maar op. Ik informeer me via boeken, gesprekken en stel me vaak de vraag ‘wat is hier nou aan de hand?’. Als ik rondom een bepaald onderwerp met verschillende mensen in gesprek ga, ontdek ik steeds een nieuw stukje van de puzzel. Op het moment dat ik het weet, kan ik de puzzel oplossen en kan ik het afsluiten.

In welke auto rijd je?
Volkswagen Polo.

Met wie zou je graag een avondje stappen?
Met de impressionist Monet zou ik wel eens willen stappen. Als ik de waterlelies zie in de vijver van zijn tuin ben ik erg benieuwd hoe hij dat allemaal op een doek heeft weten te krijgen. Daarnaast vraag ik me af wanneer een schilder besluit dat zijn werk af is.

Wat zijn voor jou de geneugten van het leven?
Ik ben echt een Bourgondiër, ik houd van lekker eten met een lekker drankje.

Eet het liefst:
Ik heb een grote voorliefde voor de Aziatische keuken; Thais, Chinees, Indisch. De rijke keuze aan kruiden en smaken is heerlijk. Een oefening met drie wekenlang aardappelen… is minder.

Met wie zou je graag een dag willen ruilen?
Ik hoef niet perse met iemand te ruilen… maar als ik moet kiezen dan misschien een dag met iemand uit de politiek, met een minister-president bijvoorbeeld. Wij zitten aan de militaire kant van de werkelijkheid, zij aan de politieke kant.  Ik zou wel willen weten hoe zij tot hun beslissingen komen en welke afwegingen ze daarbij maken. Zij hebben immers andere stakeholders. Ook de verschillende omgangsvormen, de cultuur, hoe gaat zo’n ministerraad? Dat lijkt me boeiend om mee te maken.

Wat is er leuk aan je werk?
Onder andere het leidinggeven. Ik weet niet of ik voor altijd een verschil maak maar ik kan wel mijn eenheid een bepaalde richting opsturen. Ik vind het fijn om mensen te enthousiasmeren, te inspireren en om teams te zien samenwerken. Laatst hebben we op één dag 60 sollicitanten kunnen keuren. Normaal gaat daar meer dan een week overheen en moet de kandidaat naar verschillende locaties in het land. Nu kon het op één dag op onze kazerne. Daarvoor hebben we wel keuringsartsen en psychologen uit andere delen van het land moeten optrommelen. Een aantal mensen heeft zich hier heel hard voor ingezet. Als zoiets lukt, dan heb ik een goede dag gehad. Hun succes is mijn succes, je doet het nooit alleen.

Comments are closed.